එහෙත් මේ සියල්ලටම වඩා හොදම කාලය උදාවන්නේ අප්පච්‍චි ගෙදර පැමිණි පසු රාත්‍රියේ දී ය.
හිමෙන් වැසුණු වනය පුරා බර අඩ් තබමින් තැන තැන ඇවිද රාත්‍රියේ ගෙදර එනවිට ඔහුගේ උඩු රැවුළ දෙකොනේ කුඩා හිම කැට රැදී තිබේ.සිය තුවක්කුව දොරට උඩින් බිත්තියේ එල්ලා හම්‍ තොප්පියත් ,කබායත්,අත් මේසුත් ගලවා පසෙක දමන ඔහු මෙසේ කියයි:"කෝ මගේ බාගයක් බීපු ඇබිත්තං පැණි රස සයිඩර් බෝතලේ?"
ඔහු මෙසේ අමතන්නේ ලෝරාටය.ඒ ඈ ඉතා කුඩා බැවිනි.!...
මේ කතාවට පසුබිම් වෙන්නේ ලෝරාගේ ළමා වියත් එක්ක බැඳුණු සුන්දර අත්දැකීම් හා පරිසරයේත් ලෝකයේත් සිදුවෙන වෙනස්කම් එකින් එක තේරුම් ගනිමින් ඈ ජීවිතය විඳින අයුරුයි.
−10%Mangala Somalal Ransiarachchi - මංගල සෝමලාල් රාසිංආරච්චි
−5%රවිශ්කා තරුප්‍රභා පෙරේරා - Rawishka Tharuprabha Perera
−10%නිලේකා ධනංජනී ගුණවර්ධන - Nilekha Dhananjani Gunawardhana